Friday, December 26, 2014

अटल बिहारी बाजपाईजी....


अटल बिहारी बाजपाईजी....

आज अटलजी का जन्मदिन है....ढेर सारी शुभकामनाएं.....

भारत सरकार द्वारा आज उन्हें—

भारत-रत्न सन्मान प्रदान करने का इलान  किया गया.

ऐसे तो अटलजी खुद ही ऐक सन्माननीय व्यक्ति है,

और वे किसी नाम,मान-सन्मान के मोताज नहीं हे.

फिर भी हम कह सकते है की देर से आया,दुरस्त आया.

ये सन्मान से ये ‘भारत-रत्न सन्मान भी गौराविंत हुआ है... . 

Saturday, November 29, 2014

Happy Thanks Giving Day....

૨૯.૧૧.૨૦૧૪...Thanks Giving Day.....
First of all Thanks...almighty God...Thanks my 

parents...Thanks my wife & both loving sons....Thanks my 

relatives... Last but not least thanks my all friends and well

wishers..........nirupam avashia

Thursday, November 27, 2014

'National Milk Day"......26.11.2014

26.11.2014 Nation celebrates 'National Milk Day"......             Dr. V. Kurien has made history ,& he will be always remembered as Father Of White Revolution
શ્વેત ક્રાંતિ ના પ્રણેતા ડો. વર્ગીસ કુરિયન  નું આજ રોજ નિધન થયું.....શ્રધ્ધા સુમન સહ......


ખેડૂતો તરફ થી થયેલું સન્માન અને ત્રણ રાષ્ટ્રીય પુરસ્કારો  મારા હૃદય માં કેન્દ્રનું સ્થાન ધરાવે છે,પણ અમુક એવાં પુરસ્કાર છે જે મને સ્પર્શી ગયાં છે.હરિદ્વાર માં સ્વામી સાથ્વમિત્રાનંદે ૧૯૯૦ માં મને ‘સમન્વય પુરસ્કાર’ એનાયત કર્યો તે એમનો એક છે.મને એ વાત ની હજી ખબર નથી કે શા માટે સ્વામીજીએ મારી કદર કરવાનો નિર્ણય લીધો હશે,છતાંય હું તે પુરસ્કાર સ્વીકારવા માટે હિમાલય માં તેમનાં આશ્રમ પર ગયો.એ અનુભવ ખુબજ આહલાદક હતો.પુરસ્કાર માટે સુંદર કાર્યક્રમ ગોઠવાયો.મંચ ઉપર મારી જમણી બાજુ સ્વામીજી બેઠા.અને તેમની જમણી બાજુ એલ. કે. અડવાણી,મારી ડાબી બાજુ વિશ્વ હિંદુ પરિષદના નેતા હતા.અને મારી સમક્ષ  ભગવા વસ્ત્રધારીઓ નો જાણે સમુદ્ર.!!આ પ્રસંગ માટે સેંકડો સાધુઓ આવ્યા હતા.મારા કામ ની પ્રસંશા કરતું પ્રવચન અડવાણી એ આપ્યું.અને તે સમયે મને પુરસ્કાર તથા રોકડ ઇનામ માં રૂ.૫૦૦૦ પણ આપવામાં આવ્યા......
આમ તો હું ખાસ ધાર્મિક માણસ નથી.,છતાં આ પ્રસંગમાં હું હાજર રહ્યો તેનું ખાસ કારણ હતું કે એક હિંદુ ધર્મ ના નેતાએ એનાં કામ ની કદરમાં એક ખ્રિસ્તીને ચૂંટી કાઢ્યો તે ખૂબજ મહત્વ ની બાબત ગણાય.આ મુદ્દાનો ઉલ્લેખ મારા સ્વીકાર ના ભાષણમાં પણ મે કર્યો.મેં કહ્યું..—હું એ વાતે મારી જાત ને વિશેષ રીતે ભાગ્યવાન સમજુ છું કે હિમાલયના ઋષિઓએ ઠરાવ્યું કે ભારત ના છેક છેવાડા ના વિસ્તાર માંથી આવનાર વ્યક્તિ નું સન્માન કરવું..હું જન્મથી ખ્રિસ્તી છું,છતાં તેઓ મારું આટલું સન્માન કરે છે-એવાત જ પ્રતિક સમાન છે કે દેશના કોઈ પણ ખૂણે થી હું  થી આવું ,કોઈ પણ ધર્મ પાળું,પહેલી અને સૌથી મુખ્ય વાત એછેકે હું ભારતીય નાગરિક છું અને એ દ્રષ્ટિ એ આ પુરસ્કાર મારે માટે એક મોટી પ્રતિષ્ટા આપનાર પ્રસંગ બને છે....
(મારું સ્વપ્ન ....વર્ગીસ કુરિયન .....)                 
“We are going to have milk grid…”.Dr.Kurien….
I had prvilrage  to be associated with operation flood -first milk tankar to Delhi from Anand….Nirupam 

Dear all
You may be aware that Dr Verdhese Kurien, the father of "white flood" revolution in India, is not with us. Gujarat is indebted to him for his self work for farmers and bringing India on the map of Dairy Industry. His visions, ethical value based endeavours and his entire life for enlistment of Amul Dairy and in tern farmers of Gujarat can never be forgotten. Please find below a letter written by him to his grandson, very touchy, very inspiring. We lost a great visionary and patriot in present corrupted India when we his most. May his soul rest in peace
With warm regards
Dinesh Bhatt.  

Contents of a letter addressed by Late Dr. Verghese Kurien (appeared in his autobiography) 


When did I write to you last? I have trouble even remembering! In today’s fast-paced world we have become so addicted to instant communication that we prefer to use a telephone. But speaking on the telephone only gives us an immediate but fleeting joy. Writing is different. Writing – even if it is a letter – not only conveys our present concerns and views of the events taking place around us but it becomes a possession that can be treasured and re-read over the years, with great, abiding pleasure.

What is contained in the chapters (The Book : I TOO HAD A DREAM) that follow is, of course, more than a letter. You may not wish to read it all right away but, perhaps, a couple of decades or more from now, you will pick up these jottings of mine again and they will give you a deeper understanding of what I have done, and the reasons I pursued a life of services to our nation’s farmers. You will then discover in them valuable reminder of the days just before the world entered the twenty-first century. And you may want to share my memories with those of your generation, or even younger, provide them glimpse of the world your grandparents lived in and knew.

I started my working life soon after our country became independent. The noblest task in those days was to contribute in whatever way we could towards building an India of our dreams – a nation where our people would not only hold their heads high in freedom but would be free from hunger and poverty. A nation where our people could live with equal respect and love for one another. A nation that would eventually be counted among the foremost nations of the world. It was then that I realized, in all humility, that choosing to lead one kind of life means putting aside the desire to pursue other options. This transformation took place within me fifty years ago, when I agreed to work for a small cooperative of dairy farmers who were trying to gain control over their lives.

To be quite honest, service to our nation’s farmers was not the career I had envisioned for myself. But somehow, a series of events swept me along and put me in a certain place at a certain time when I had to choose between one option or another. I was faced with a choice that would transform my life. I could have pursued a career in metallurgy and perhaps become the chief executive of a large company. Or, I could have opted for a commission in the Indian Army and maybe retired as a general. Or, I could have left for the US and gone on to become a highly successful NRI. Yet I chose none of these because somewhere, deep down, I knew I could make a more meaningful contribution by working here in Anand, Gujarat .

Your grandmother too made an important choice. She knew, in those early days, life in Anand could not offer even the simple comforts that we take for granted today. However, she ardently supported my choice to live and work in Anand. That choice of your grandmother to stand by me has given me an everlasting strength, always ensuring that I shouldered my responsibilities with poise.

Whenever I have received any recognition for my contributions towards the progress of our country, I have always emphasized that it is recognition of the achievements of many people with whom I had the privilege to be associated with. I would like to stress even more strongly that my contributions have been possible only because I have consistently adhered to certain core values. Values that I inherited from my parents and other family elders; values that I saw in my mentor and supporter here in Anand – Tribhuvandas Patel. I have often spoken of integrity as the most important of these values, realizing that integrity – and personal integrity, at that – is being honest to yourself. If you are always honest to yourself, it does not take much effort in always being honest with others.

I have also learnt what I am sure you, too, will find out some day. Life is a privilege and to waste it would wrong. In living this privilege called ‘Life’. You must accept responsibility for yourself, always use your talents to the best of your ability and contribute somehow to the common good. That common good will present itself to you in many forms everyday. If you just look around you, you will find there is a lot waiting to be done: your friend may need some help, your teacher could be looking for a volunteer, or the community you live in will need you to make a contribution. I hope that you, too, will discover, as I did, that failure is not about not succeeding. Rather, it is about not putting in you best effort and not contributing, however modestly, to the common good.

In life you, too, will discover, as I did, that anything can go wrong at any time and mostly does. Yet, there is little correlation between the circumstances of people’s lives and how happy they are. Most of us compare ourselves with someone we think is happier – a relative, an acquaintance, or often, someone we barely know. But when we start looking closely we realize that what we saw were only images of perfection. And that will help us understand and cherish what we have, rather than what we don’t have.

Do you remember when you accompanied me to the magnificent ceremony in Delhi in which our President awarded me the Padma Vibhushan in 1999? With great pride, you slipped the medal around your neck, looked at it in awe and asked me very innocently if you could keep it. Do you remember the answer your grandmother and I gave you? We told you that of course, this medal was yours as much as it is mine but that you should not be satisfied in merely keeping my awards – the challenge before you was to earn your own rewards for the work that you did in you life time.

And in the end, if we are brave enough to love, strong enough to rejoice in another’s happiness and wise enough to know that there is enough to go around for all, then we would have lived our lives to the fullest.

Thursday, October 9, 2014

At world's top with Family


           " AT WORLD TOP WITH FAMILY.....

On 65th Birthday as per tithi, stepped in onto the 


highest observation terrace - Burj Khalifa,Dubai.     


NiIesh,Nilay -Family &  Jagat -Nirupam Avashia                


 આજે તાનારીરી.....ફીલીગ્સ મેગેઝીન ના સૌજન્ય થી.....

At The Top.....


On 65th Birthday as per tithi, stepped in onto the 


highest observation terrace - Burj Khalifa,Dubai.     


NiIesh,Nilay -Family &  Jagat -Nirupam Avashia                

Tuesday, September 16, 2014

કર્તવ્યનિષ્ઠ કલાકાર


આજે જગત ના બ્લોગ "વિચાર જગત માંથી......

કર્તવ્યનિષ્ઠ કલાકાર

‘આનંદ’ પિક્ચર ના પેલા ડાયલોગના અંશો યાદ છે ને “”बाबूमोसाई! ज़िंदगी और मौत ऊपर वाले के हाथ है” અને “हम सब तो रंगमंच की कठपुतलियाँ है” આમ તો જીવન ની રંગભૂમિ પર રોજ આપણે નિતનવા નાટકો ભજવતા હોઈએ છીએ.
પણ આજે તા. 15-સપ્ટેમ્બર-2014ના રોજ વડોદરાના ગાંધીનગર ગૃહ રંગમંચ ખાતે એક સુંદર નાટક જોવાનો લહાવો મળ્યો.નાટક નું નામ ‘થોડું લોજીક,થોડું મેજિક’. (સ્નેહા(બેન) દેસાઈની કલમે લખાયેલ વધુ એક માણવાલાયક નાટક). આ નાટકની ટિકિટ બેક સ્ટેજ પર થી એક અંગત પાસેથી કલેક્ટ કરવાની હતી એટલે સમય કરતા સહેજ વહેલા પહોચી ગયા.લગભગ અડધા કલાક સુધી સ્ટેજ સેટીંગની ઝીણવટભરી કામગીરી જોવાનો મોકો પણ મળ્યો.
નાટક કલાકારો મેકઅપ અને અન્ય તૈયારીઓને અંતિમ ઓપ આપી રહ્યા હતા.ત્યા જ નાટક ના મુખ્ય કલાકાર શ્રી ટીકૂ ભાઈ તલસાણીયા પસાર થયા અને તેમણે ખૂબ જ ટૂંકુ છતાં ખૂબ જ સહજતાથી અમારા પાંચ જણનું અભિવાદન કર્યું.200 થી પણ વધૂ ફિલ્મો અને સીરીયલો માં કામ કરી ચૂકેલા ટીકૂ ભાઈ એ પરિચય ના મોહતાજ નથી જ અને રંગભૂમિ ક્ષેત્રે જેને નિર્વિવાદ અગ્રીમ હરોળ માં સ્થાન આપી શકાય એવા ગૌરવવંતા ગુજરાતી છે.
With Mr.Tiku Talsania
રાષ્ટ્રગાન પૂરું થયું અને નાટકની શરૂઆત થઇ.આખેઆખું નાટક એટલે ગઈકાલની અને આજની generation વચ્ચે ચાલતા સંવાદો નું ભાવવાહી નિરૂપણ.બધા જ કલાકારો ની ઉતમ અદાકારી નજરે ચઢતી હતી.આખાય નાટકમાં ટીકૂ ભાઈ એ હાસ્ય,વ્યંગ,વ્યથા,આક્રોશ,અનુકંપા,પ્રેમ ને ખૂબ જ સહજતા થી વ્યક્ત કર્યા.
આ નાટક પૂર્ણ થયા પછી ઉદ્ઘોષક એક વાત કરે છે – “ટીકૂ ભાઈ ના બહેનનું આજે દુખદ અવસાન થયું છે – આ છતાં તેઓ શ્રી મુબઈ થી આપણી વચ્ચે આવ્યા છે એ બદલ આભાર”
નાટક પૂર્ણ થયા બાદ હું મારી જાત ને રોકી ન શક્યો અને ટીકૂ ભાઈ ને મળવા દોડી ગયો. સાહેબ ! ખૂબ જ સહજતાથી આખેઆખું નાટક ભજવી ગયેલો માણસ બધ ઓરડામાં ડૂસકા ભરતો હતો !
” જગત ના માનવીની એ જ સિદ્ધિ દાદ માંગે છે,
ભીતરમાં વેદનાઓ હોય ચેહરે સ્વસ્થતા લાગે છે…”
મને ‘આભાર’ શબ્દ ઘણો વામણો લાગે છે. આપની કર્તવ્યનિષ્ઠાને શત શત સલામ. જ્યાં સુધી મારી ગુજરાતી રંગભૂમિ પાસે આપના જેવા કર્તવ્યપરાયણ કલાકારો છે ત્યાં સુધી હું માનું છું કે ગુજરાતી ભાષા ને અને તેની અભિવ્યક્તિને કોઈ જ ખતરો નથી.
પરમતત્વને પ્રાર્થના સહ…
જગત નિરુપમ
(તા. 16-09-2014 । સમય : 02-40 AM)
(વિચાર જગત માંથી સભર.....)

Thursday, August 28, 2014

યુગે-યુગે નૂતન કૃષ્ણ....ડો. ગુણવંત ભાઈ શાહ.....

૨૮.૦૮.૨૦૧૪.......ગુજરાત નાં વિચાર પુરુષ ડો. ગુણવંતભાઈ શાહ સાથે ......
                              વિચાર જગત બ્લોગ નાં વિચારક    જગત અવાશિયા........                                                             સયાજી નગર ગૃહ....અકોટા..વડોદરા..તા. ૨૬.૦૮.૨૦૧૪.......
                                                       (૩૦૦ મી યાદગાર પોસ્ટ.....)

Tuesday, August 26, 2014





જગજીત સીંઘ-નિદા ફાઝલીની એક ગઝલનો મત્લા મને ખુબ જ પ્રિય છે.

જબ કિસીસે કોઈ ગીલા રખના
સામને અપને આઈના રખના!

આજે જયારે આ શે'રને મનમાં મમળાવતી હતી તો વિચાર આવ્યો કે ઉર્દૂ/હિન્દી ગઝલોના કવિઓને 'આઈના' શબ્દ કેટલો પ્રિય છે. અને કેમ ન હોય? આઈનો ચહેરા અને જીવનનું પ્રતિબિંબ રજુ કરે છે, સૌન્દર્ય અને ફિલસૂફી નું દર્શન કરાવે છે. આઈના જેવો સ્પષ્ટવકતા મિત્ર મળવો અશક્ય છે. ક્યારેક એ ખુશી આપે તો એના જેવો સંતાપ આપનાર પણ બીજો કોઈ નહી!

પરખના મત પરખનેસે કોઈ અપના નહી રહેતા
કિસી ભી આઈનેમેં દેર તક ચેહરા નહી રહેતા.

આઈનેસે કબ તલક તુમ અપના દિલ બહેલાઓગે?
છાયેંગે જબ જબ અંધેરે ખુદ કો તન્હા પાઓગે!

મૈ ખયાલ હું કિસી ઔર કા, મુઝે સોચતા કોઈ ઔર હૈ.
સર-એ-આઈના મેરા અક્સ હૈ, પાસ-એ-આઈના કોઈ ઔર હૈ.

આઈના યે તો બતાતા હૈ કિ મૈ ક્યા હું લેકિન,
આઈના ઇસપે હૈ ખામોશ કિ ક્યા હૈ મુઝમેં?

કવિઓએ સૌન્દર્યનું વર્ણન કરવા માટે પણ આઈનાનો ઉપયોગ કર્યો છે.

અંદાઝ અપને દેખતે હૈ આઈને મેં વોહ,
ઔર યે ભી દેખતે હૈ કિ કોઈ દેખતા ન હો.

તેરા ચેહરા હૈ આઈને જૈસા
કયું ન દેખું હૈ દેખને જૈસા!

તો ઘણી વાર વિરહની વ્યથા વ્યક્ત કરવા.

હમસે અચ્છી કહીં આઈનેકી કિસ્મત હોગી,
સામને ઉસકે તેરી ચાંદસી સુરત હોગી!

આઈના સામને રખોગે તો યાદ આઉંગા
અપની ઝુલ્ફોકો સંવારોગે તો યાદ આઉંગા.

આઈનેકે સૌ ટુકડે હમને કરકે દેખે હૈ
એકમેં ભી તન્હા થે સૌમેં ભી અકેલે હૈ.

આપણા જીવનમાં આઈનો ઉમર સાથે રંગ બદલે છે. બચપણમાં કુતુહલ, તરુણાવસ્થામાં પ્રેમી, યુવાનીમાં જરૂરીયાત તો પ્રૌઢાવસ્થામાં અપ્રિય થઇ જાય છે!

આઈના વોહી રેહતા હૈ ચેહરે બદલ જાતે હૈ.
દીલોકે ફૂલ તો પથ્થરમેં ભી ખીલ જાતે હૈ.

દેખા જો આઈના તો મુઝે સોચના પડા
ખુદસે ન મિલ સકા તો મુઝે સોચના પડા.

બાથરૂમ ચકચકતા અરીસા વિનાનો હોઈજ ના શકે.એ અરીસામાં જાત ને નિહાળવી એ સ્ત્રીઓનોજ વિશેષાધિકાર નથી.અરીસો પવિત્ર છે.અરીસો પ્રમાણિક છે.અરીસો સાવ નિખાલસ છે.હજી સુધી કોઈ અરીસાએ એની સામે ઊભેલા મનુષ્ય સાથે છેતરપીંડી કરી નથી.અરીસો પવિત્ર શામાટે?અરીસા પાસે આત્મનિરીક્ષણ માટે ની પ્રેરણા આપવાની તાકાત પડેલી છે.સોક્રેટીસ કહેતો રહ્યો,કહેતો રહ્યો અને કહેતો જ રહ્યો:-અપરીક્ષિત  જીવન એટલે વ્યર્થ જીવન(The life un-examined is worthless) હવે જયારે પણ અરીસા સામે ઉભા હો,ત્યારે એનો આભાર માનજો,અરીસા જેવો ગુરુ મળવો મુશ્કેલ છે.એ કેવળ તમારા ચહેરા નો ટ્રસ્ટી જ નથી,એ તમારા ‘સ્વ’નો સાથીદાર છે.ગીવ ઇટ અ રીસ્પેક્ટ ઇટ ડિઝવ્સ.ગંદો અરીસો? ના ભાઈ નાં અરીસો તો ચકચકતો જ શોભે! ચકચકતો નાં હોય તેવો અરીસો તમને પણ  ઝંખવાણા પાડી દેશે.દેશ ની ગરીબીનું રહસ્ય એટલે ઝંખવાણો પડી  ગયેલો આમ આદમી!એવાં માણસો જ કાયમ બહુમતી માંજ કેમ હોય છે?
                                                     ગુણવંત શાહ.(વિચારો નાં વૃંદાવનમાં)   

Monday, August 18, 2014


૧૮.૦૮.૨૦૧૪......જન્માષ્ટમી ની શુભેચ્છાઓ.....(૧૭.૦૮.૨૦૧૪)

         'જેલ' માં જન્મી ને જે મુક્તિનો સંદેશ આપે તે 'કૃષ્ણ ....'

अधरं मधुरं वदनं मधुरं नयनं मधुरं हसितं मधुरम् ।
हृदयं मधुरं गमनं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ १
वचनं मधुरं चरितं मधुरं वसनं मधुरं वलितं मधुरम् ।
चलितं मधुरं भ्रमितं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ २
वेणुर्मधुरो रेणुर्मधुरो पाणिर्मधुर: पादौ मधुरौ ।
नृत्यं मधुरं सख्यं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ ३
गीतं मधुरं पीतं मधुरं भुक्तं मधुरं सुप्तं मधुरम् ।
रूपं मधुरं तिलकं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ ४
करणं मधुरं तरणं मधुरं हरणं मधुरं रमणं मधुरम् ।
वमितं मधुरं शमितं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ ५
गुंजा मधुरा माला मधुरा यमुना मधुरा वीची मधुरा ।
सलिलं मधुरं कमलं मधुरं मधुराधिपतेरखिलमं मधुरम् ॥ ६
गोपी मधुरा लीला मधुरा युक्तं मधुरं मुक्तं मधुरम् ।
दृष्टं मधुरं शिष्टं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ ७
गोपा मधुरा गावो मधुरा यष्टिर्मधुरा सृष्टिर्मधुरा ।
दलितं मधुरं फलितं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ ८

Friday, August 15, 2014

સ્વતંત્રતા પર્વ...૨૦૧૪....

૧૫.૦૮.૨૦૧૪.....સ્વતંત્રતા પર્વ ની સર્વે ને શુભ-કામનાઓ....સહ.....


Monday, August 11, 2014


૧૧.૦૮.૨૦૧૪....આજે બોધ કથા મા ....5 NICE LITTLE STORIES. 

1.Once, all villagers decided to pray for rain, on the day of prayer all
the People gathered but only one boy came with an umbrella.

2. When you throw a baby in the air, she laughs because she knows you will catch her.

3.Every night we go to bed, without any assurance of being alive the next
Morning but still we set the alarms to wake up.
4. We plan big things for tomorrow in spite of zero knowledge of the future. 

5. We see the world suffering....

But still we get married !!!