રામને મંદિર ઝાલર બાજે

૨૯.૦૮.૨૦૧૩

  આજે જન્માષ્ટમી ના પારણા.....પ્રસ્તુત છે મારું  અતિ પ્રિય...કવિ સુન્દરમ નું કાવ્ય....

(૧૧..૦૮.૨૦૧૨

આજે  શ્રાવણ વદ નોમ- ઊપવાસ ના પારણા નો દિવસ .........સ્કુલ ના દિવસો ની મને ખૂબજ સ્પર્શી ગયેલી કવિતા.....કવિ શ્રી સુંદરમે  કરેલ સમાજ વ્યવસ્થા પર નો કટાક્ષ આજે પણ એટલોજ પ્રસ્તુત છે.......)

 

                                           

                                       રામને મંદિર ઝાલર બાજે, ઘંટના ઘોર સુણાય

શેઠની મેડિએ થાળીવાજું,  નૌતમ ગાણાં ગાય

મંદિરની  આરતી  ટાણે  રે

વાજાનાં  વાગવા  ટાણે  રે

લોકોના જૂથ નિતે ઊભરાય

એક ફળિના ત્રણ રહેવાસી : શેઠ ને બીજા રામ  

ત્રીજી  માકોરબાઈ  રાંડેલી, કોડી કને ના દામ

લોકોનાં  દળણાં  દળતી  રે

પાણીડાં કો'કના   ભરતી  રે

કાઢી ખાય રોટલો કરતી કામ

શેઠની મોટી દૈત્ય હવેલી  ગામનું  નાક કે'વાય

રામનું મંદિર આરસબાંધ્યું નિત ઝળાંઝળ થાય

ફળિના    એક  ખૂણામાં  રે

ગંધાતા  કો'ક  ખૂણામાં  રે

માકોરના મહેલ ઊભેલા જણાય

માકોર ઊઠી અંગ મરોડે, પેટાવે દીપકજ્યોત

ધાન લઈને દળવાં બેસે, રામની માગી ઓથ

ઘરેરાટ    ઘંટી  ગાજે  રે

ભૂખી ડાંસ  ઘંટી ગાજે  રે

ગાજે જેમ દુકાળિયાનું મોત

ગોકુળ  આઠમ આજ હતી  ને લોક કરે ઉપવાસ

માકોર ભૂખી રહી નકોરડી કાયામાં ન રહ્યો સાસ

મુઠ્ઠીભર ધાન બચાવવા રે

સીતાના રામ રીઝાવવા રે

પેટાવ્યો પેટમાં કાળ-હુતાશ

                         શેઠના ઘેરે,  રામને મંદિર,   સાકર-ઘીનાં ફરાળ

પારણામાં કાલ કરવા ભજિયા દળવા આપી દાળ

દળાતી  દાળ તે આજે રે

હવાયેલ દાળ તે આજે રે

ઉઠાળે માકોર પેટ વરાળ

અંગ થાક્યું એનું આંચકા લેતું હૈડે હાંફ ના માય

બે પડ વચ્ચે દાળ દળે તેમ કાયા એની દળાય

દળી જો દાળ ના આપે રે

શેઠ  દમડી   ના આપે રે

બીજો ઉપવાસ માકોરને થાય

અન્ન ખાતી તોય અન્નનો દાણો ન દેતી ઘંટી આજ

માકોરની  અન્નપૂરણા  રૂઠી  ફરવા  પાડે  ના  જ

હજી દાળ અરધી બાકી રે

રહી ના રાત  તો બાકી રે

મથી મથી માકોર આવે વાજ

શેઠ  જાગે  ને  રામજી  જાગે, જાગે સૌ સંસાર

ભોમનો ભાર ઉતારવા આજે જન્મ્યા'તા કિરતાર

પરોઢના જાગતા સાદે રે

પંખીના  મીઠડા  નાદે રે

ડૂબે માકોરનો ભૂખ પોકાર

શેઠ હસે બેઠા આઠમે માળે, રામ રમે રણવાસ

રામને મંદિર ઝાલર બાજે, શેઠને મહેલ હુલાસ

માકોરની મૂરછા ટાણે રે

ઘંટીના  મોતના ગાણે રે

કાળો એક કાગ કરે રે નિસાસ

-સુન્દરમ્

Parivar Video

13.08.2013

                                Memories....                    12-13 Febuary -2011

Wonderful Story!!

 04.07.2013

Sharing this very touching story from -Vichar-Jagat"

Wonderful Story!!

A 24 year old boy seeing out from the train's window shouted...

"Dad, look the trees are going behind!" dad smiled and a young couple sitting nearby, looked at the 24 year old's childish behavior with pity, suddenly he again exclaimed ... "dad, look the clouds are running with us!" the couple couldn't resist and said to the old man... "Why don't
you take your son to a good doctor?" the old man
smiled and said ... "i did and we are just coming from the hospital, my son was blind from birth, he
just got his eyes today..."

Every single person on the planet has story.
"Don’t judge people before you truly know them. the truth might surprise you...
think before you say something...!!!

અકબર-તાનસેન

૨૯.૦૫.૨૦૧૩......આજે અકબર તાનસેન ની સુંદર વાત.....                                                                        
                                                                         

         

એકવાર અકબર બાદશાહે દરબારમાં સંગીતસમ્રાટ તાનસેનનું સંગીત સાંભળ્યું ને આફરીન પોકારી ગયો કે વાહ, શું ગાયકી છે. તેને થયું કે તાનસેન આટલું સુંદર ગાઈ શકે છે, તો એના ગુરુ કેટલું સરસ ગાતા હશે ? બાદશાહે પોતાનો વિચાર તાનસેનને કહ્યો. તાનસેને પોતાના ગુરુ સ્વામી હરિદાસનાં વખાણ કર્યાં. એમની દિવ્ય ગાયકીનાં વખાણ કર્યા. બાદશાહ કહે, આપણે એમને દરબારમાં બોલાવીએ. તાનસેન કહે, એ દરબારમાં ન આવે. એમને સાંભળવા આપણે ત્યાં જવું પડે. અકબર બાદશાહ કબૂલ થયા. બંને જણા વેશ બદલીને ગયા. સ્વામી હરિદાસ સવારના પહોરમાં રિયાઝ કરતા હતા ત્યારે પહોંચ્યા અને છુપાઈને ભજન સાંભળ્યા. અકબર બાદશાહ ભાવવિભોર થઈ ગયા. તેમણે તાનસેનને કહ્યું તું આ જ ભજન ગાય છે, પણ આટલી સારી રીતે નથી ગાઈ શકતો. એનું શું કારણ ..?
તાનસેન કહે, બાદશાહ, હું તમારા કહેવાથી તમને ખુશ કરવા ગાઉં છું, જ્યારે સ્વામીજી અંતરના ઊંડાણથી ભગવાનને રીઝવવા ગાય છે. કોણ કોના માટે ગાય છે એના પર એની ગુણવત્તાનો આધાર છે..

માંગરોળ ની મુલાકાતે---૫૦ વર્ષ ના વહાણાં વહી ગયાં પછી.....

   ૧૮.૦૫.૨૦૧૩

    તારીખ ૧૪.૦૫.૨૦૧૩ ના રોજ  માંગરોળ -સૌરાષ્ટ્ર જ્યાં મારું  બચપણ તેમજ પ્રાયમરી /થોડું માધ્યમિક 

શિક્ષણ થયું .....તેની  મુલાકાતે ૫૦ વર્ષ ના વહાણાં વહી ગયાં   બાદ ગયો.......

       અંતર ની ઉર્મીઓ ને શબ્દ મા કંડારવાનું કામ કપરું છે.કદાચ મારા માટે અશક્ય છે.........

કામનાથ મહાદેવ 

કોરોનેશન હાઇસ્કુલ હવે કે.કા શાસ્ત્રી વિદ્યાલય 

માધવપુર નો દરિયો 

જુના સહધ્યાયી શ્રી પ્રભાકર વોરા સાથે. 

કામનાથ મહાદેવ 

ये दौलत भी ले लो, ये शोहरत भी ले लो 

भले छीन लो मुझसे मेरी जवानी 

मगर मुझको लौटा दो बचपन का सावन

वो काग़ज़ की कश्ती, वो बारिश का पानी 


मुहल्ले की सबसे पुरानी निशानी

 
वो बुढ़िया जिसे बच्चे कहते थे नानी

 
वो नानी की बातों में परियों का डेरा

 
वो चहरे की झुरिर्यों में सदियों का फेरा

 
भुलाये नहीं भूल सकता है कोई

 
वो छोटी सी रातें वो लम्बी कहानी 

कभी रेत के ऊँचे टीलों पे जाना

 
घरोंदे बनाना बना के मिटाना

 
वो मासूम चाहत की तस्वीर अपनी

वो ख़्वाबों खिलौनों की जागीर अपनी 

न दुनिया का ग़म था न रिश्तों के बंधन

 
बड़ी खूबसूरत थी वो ज़िंदगानी

ઘર---૨૨..

૧૫.૦૪.૨૦૧૩.....આજે ઘર---૨૨...

“ઘરમાં રહું છું હું, ને મુજમાં રહે છે ઘર,

લોહી બની સદા આ નસમાં વહે છે ઘર !

હોઉં છું જ્યારે ઘરમાં કિંમત નથી કશીયે,

છેટો પડું તો પળપળ કાં સાંભરે છે ઘર ?”

                                                  ------મોહન મઢીકર

ઘર--૨૧

૧૪.૦૪.૨૦૧૩.....આજે... ઘર--૨૧

“A house is built of logs and stone,

Of tiles and posts and piers;

A home is built of loving deeds 

That stand a thousand years."