વિશ્વ માતૃભાષા દિવસ..

૨૧.૦૨.૨૦૧૬
આજે વિશ્વ માતૃભાષા દિવસ.....અનેક શુભેચ્છાઓ સહ....

કોડ મંત્ર

૨૦.૦૨.૨૦૧૬.....
આજે ગુજરાતી રંગ મંચ પરના હટકે નાટક અંગે.....

તારીખ ૧૯.૦૨.૨૦૧૬ ના રોજ વડોદરા ના સયાજી નગર ગૃહ ખાતે કોડ મંત્ર નાટક જોયું..
.
ખુબજ સુંદર અને સચોટ રજૂઆત..

સામાન્ય રીતે ગુજરાતી રંગભૂમિ પર કોમેડી નાટકો અવાર નવારજોવા  મળતા હોય છે...

આ એક અનોખું નાટક છે...દરેક ગુજરાતી રંગભુમી ના ચાહકો એ જોવા જેવું..                                        

સમગ્ર નાટક મા ટીમ મેમ્બર્સ નો મોટો કાફલો પણ સંપૂર્ણ તાલમેલ.

કર્નલ અને ડીફેન્સ કાઉન્સેલ ની એક બીજા ની વિરુદ્ધ ની દલીલો

 પરંતુ બન્ને સાચાં જ હોવા નો છેક સુધી અહેસાસ..

કર્તવ્ય નિષ્ઠા અને તેનાં અતિરેક ની અતિ સુક્ષ્મભેદ રેખા પ્રત્યે અંગુલી નિર્દેશ..

ડાયલોગ અને તેની પ્રસ્તુતિ દમદાર...

સ્નેહા બેન દેશાઈ ની કલમ અને કિરદાર નો કસબ નિખરે છે. 

જમાનાઓ થી સામાન્ય રીતે સત્ય ને પુરાવાનો આધાર ના હોવાથી સત્ય હારતું જ આવતું હોયછે.”सत्य 

शिवम होता है मगर सुन्दरम होना आवश्यक नहीं ही.”સત્ય કડવા જ વધારે હોય છે.. 

નાટક મા અંતે તો ‘સત્યમેવ જયતે’ જ થાય છે..પણ સત્ય નો જય કેટલું બલિદાન માગી લે છે.. 

અંતિમ ચરણ મા નાટક સોનેટ કાવ્ય જેવું ચોટદાર...

સ્નેહા દેશાઈે તેમજ સમગ્ર કલાકાર ટીમ ને ખુબ-ખુબ અભિનન્દન સહ શુભેચ્છાઓ.... 


નિરુપમ અવાશિયા...
તારીખ ૧

પ્રવૃત્તિ અને નિવૃત્તિ ....

૨૪.૦૧.૨૦૧૬.....
આજે પ્રવૃત્તિ(વર્ક-કાર્ય) અને નિવૃત્તિ  પર.....
એક પિક્ચર દ્વારા અને એક ગુણવંતભાઈ ના લેખ દ્વારા.....

Rang-Pravesh

07.01.2016

Rang-Pravesh...

મૂળ જુનાગઢ ના બેગ્લોર ખાતે સ્થાયી થયેલા શ્રી હિતાર્થભાઈ રજનીકાંતભાઈ વસાવડા તેમજ શ્રીમતી પ્રીતિબહેન ના પુત્ર માસ્ટર ઋત્વિક તેમજ પુત્રી કુમારી દ્વિતી એ તા. ૧૩.૧૨.૨૦૧૫ નારોજ અત્રે ના જે.એસ.એસ.ઓડિટોરીયમ ખાતે સાંજના ૬.૦૦ વાગ્યા થી ૮.૩૦ સુધી આરંગેત્રમ્ નું ભવ્ય પરફોરમન્સ આપી  રંગ પ્રવેશ કર્યો .હાજર રહેલ લગભગ ૪૦૦ શ્રોતા ગણે મંત્ર મુગ્ધ બની કાર્યકમ માણ્યો.બન્ને કલાકારો ની અથાગ  તપસ્યા તેમજ પરિશ્રમ આખરે એક જવલંત સફળતાને વર્યા ..બન્ને બેંગલોર ની અતિ પ્રસિદ્ધ સંસ્થા કલાક્ષિતિ સ્કુલ ઓફ ડાન્સ ના ગુરુ પ્રોફેસર એમ.આર ક્રિશ્નમૂર્તિ ના વિદ્યાથી હતા.

તેની આ જવલંત સફળતા માં તેમના માતા-પિતાનો પણ  અનન્ય ફાળો છે.શ્રીમતી પ્રીતીબેન પણ આજ સંસ્થા સાથે સંકળાયેલા છે. અને આરંગેત્રમ્ ના કલાકાર છે.

ચી.ઋત્વિક તેમજ ચી. દ્વિતી ને તેમના બેનમુન પ્રદર્શન માટે જેટલાં અભિનંદન આપીએ તે ઓછા જ છે.

તેમજ બન્ને ભવિષ્ય માં ખુબજ ઉન્નતી ના શિખરો પ્રાપ્ત કરે તેવી શુભેચ્છાઓ સહ ...

શ્રી હાટકેશ /(લોર્ડ નટરાજ –ગોડ ઓફ ડાન્સ) ને પ્રાર્થના...         

ગીતાંજલી – રવિન્દ્રનાથ ઠાકુર

26.11.2015.....   

Into that Heaven Of freedom,My Father!Let my country

Awake........

ગીતાંજલી – રવિન્દ્રનાથ ઠાકુર

ગીતાંજલી – રવિન્દ્રનાથ ઠાકુર ગુજરાતી ભાવાનુવાદ:  ચિરાગ પટેલ     ઑગસ્ટ 14, 2010 (ભારતમાં ઑગસ્ટ 15) જ્યાં ચિત્ત ભયશૂન્ય હોય જ્યાં આપણે ગર્વથી મસ્તક ઉંચું રાખી પ્રગતિ કરી શકીએ જ્યાં જ્ઞાન મુક્ત હોય જ્યાં દિન-રાત વિશાળ વસુધાને ખંડોમાં વિભાજીત કરી નાના-નાના આંગણાં ના બનાવાતા હોય. જ્યાં હરેક વાક્ય હ્રદયના ઉંડાણમાંથી આવતું હોય જ્યાં દરેક દિશામાંથી કર્મની અખૂટ નદીઓના સ્તોત્ર ફૂટતા હોય અને નિરંતર અબાધિત વહેતા હોય, જ્યાં વિચારોની સરિતા તુચ્છ આચારોની મરુભૂમિ પર ખોવાતી ના હોય જ્યાં પુરુષાર્થ સેંકડો ટૂકડાઓમાં વહેંચાતો ના હોય જ્યાં સર્વ કર્મ, ભાવનાઓ, આનન્દાનુભૂતિઓ સર્વને મળતી હોય. હે પિતા, તમારા હાથો વડે નિર્દયતાથી પ્રહાર કરીને એ જ સ્વાતંત્ર્ય સ્વર્ગમાં સૂતેલા ભારતને જગાડો.

Rabindranath

Tagore in his

Life's Last

moments

wrote :

My last

Salutations

are to those

who knew me

as Imperfect

and still

loved me !

A Tribute to Dr Verghese Kurien

26.11.2015......
A tribute to Dr. Verghese Kurien....

“ I have often spoken of integrity as the most important of 

these values, realizing that integrity – and personal integrity, 

at that – is being honest to yourself. If you are always honest 

to yourself, it does not take much effort in always being 

honest with others.”

“Life is a privilege and to waste it would be wrong. In living 

this privileged “Life”, you must accept responsibility for 

yourself, always use your talents to the best of your ability 

and contribute somehow to the common good.”

~ Quotes from “I too had a dream”, by Verghese Kurien

Pity The Nation ....એ દેશ ની ખાજો દયા....

૨૧.૧૧.૨૦૧૫....
આજે માણીએ ખલીલ જિબ્રાન નું એક અંગ્રેજી  કાવ્ય અને                      
        તેનો  મકરંદ દવે એ કરેલ અનુવાદ...

                                    Pity The Nation ...

Pity the nation that is full of beliefs and empty of religion.

Pity the nation that wears a cloth it does not weave,
eats a bread it does not harvest,
and drinks a wine that flows not from its own wine-press.

Pity the nation that acclaims the bully as hero,
and that deems the glittering conqueror bountiful.

Pity a nation that despises a passion in its dream,
yet submits in its awakening.

Pity the nation that raises not its voice
save when it walks in a funeral,
boasts not except among its ruins,
and will rebel not save when its neck is laid
between the sword and the block.

Pity the nation whose statesman is a fox,
whose philosopher is a juggler,
and whose art is the art of patching and mimicking.

Pity the nation that welcomes its new ruler with trumpeting,
and farewells him with hooting,
only to welcome another with trumpeting again.

Pity the nation whose sages are dumb with years
and whose strong men are yet in the cradle.

Pity the nation divided into into fragments,
each fragment deeming itself a nation
– Khalil Gibran (The Garden of the Prophet – 1934)

                    એ દેશ ની ખાજો દયા....

દોસ્તો, સફરના સાથીઓ, એ દેશની ખાજો દયા
જ્યાં ધર્મનો છાંટો નહીં, ફિરકા છતાં ફાલી રહ્યા.
સૂત સફરાં અંગ પે – પોતે ન પણ કાંતે વણે,
જ્યાફતો માણે – ન ભૂમિપાક પોતાનો લણે,
લોક જે દારૂ વિદેશી રોજ ઢીંચે ખંતથી,
વતન કેરું મધ પરંતુ જેમણે ચાખ્યું નથી:
રંગ છે બહાદુર! બિરદાવી ફુલેકે ફેરવે,
જે પ્રજા નાચી રહે ગુંડા, ટણકને ટેરવે.
ને દમામે જીતનારાને ગણે દાનેશરી,
હાય, એવા દેશના જાણો ગયા છે દી ફરી.

ભાવનામાં વાસના કેરાં વછોડે આંગળાં,
જિંદગીમાં એ પિશાચીનાં પછી ચાટે તળાં.
મરશિયા વિણ મોકળું ક્યાંયે ગળું ન મૂકતાં,
એકલી ડંફાસ ખંડેરો મહીં જઈ ફૂંકતાં;
માંચડે ફાંસી તણે ચડતાં, કપાતાં ખંજરે,
એ વિના જે હરફ હોઠે કાઢતા યે થરથરે!
જાણજો એ લોકને કાજે રહ્યાં છે છાજિયાં -
દોસ્તો, સફરના સાથીઓ, એ દેશની ખાજો દયા.

લોકનેતા લોંકડી શા જ્યાં કપટના કાંધિયા,
ભૂર ભાષાના મદારી હોય પંડિત વેદિયા,
નામ ફૂટીને કળાનું થીગડાં મારી ફરે,
જ્યાં જુવાનો નકલ નખરાંય ફિસિયારી કરે!

નવા રાજાને કહે વાજાં વગાડીને જિયો!
જાય તો પાછળ ઉડાડી ધૂળ બોલે હૂડિયો,
ને છતાં એ કોઈ બીજાને ફરી સત્કારવા,
એ જ નેજા ! એ જ વાજાં! એજ ખમ્મા, વાહ વા!
જાણજો એવી પ્રજાના ખીલડા ખૂટલ થયા,
દોસ્તો, સફરના સાથીઓ, એ દેશની ખાજો દયા.

મૂક, જર્જર જ્યાં મહર્ષિઓ અવસ્થા કારણે,
જેમના શૂરા જનો પોઢ્યા હજી છે પારણે,
ભાગલા પાડી ઉડાડે નોખનોખી જે ધજા,
ને બધા એ ભાગ પોતાને ગણે આખી પ્રજા!
જાણજો એવી પ્રજાનાં પુણ્ય પરવારી ગયાં,
દોસ્તો, સફરના સાથીઓ, એ દેશની ખાજો દયા.

- ખલિલ જીબ્રાન
સંકલિત